ruriironosekai

ทักทายจ้าทุกคน เจอกันอีกแล้วกับบล็อกหรรษา สบายดีกันรึเปล่า ช่วงนี้กักตัวยาวๆกันไปเลย ถึงจะนั่งๆนอนๆกันซะส่วนใหญ่ (ไม่นับตอนเรียนออนไลน์ ฮา) แต่หวังว่าทุกคนจะดูแลสุขภาพตัวเองกันเป็นอย่างดีนะ ไหนวันนี้มีอะไรให้อัพเดตบ้างเอ่ย เมื่อสัปดาห์ที่แล้วเราได้ลองฝึกทำ story-telling จากภาพใช่มั้ยล่ะ ไม่รู้ว่าทุกคนได้ผลลัพธ์กันออกมาเป็นยังไงบ้าง บางคนที่ออกมาดี แน่นอนเรายินดีด้วยคุณเก่งมากๆเลย แต่บางคนที่ยังไม่ได้ดั่งใจก็ลองใหม่เนอะๆๆ ต้องมีวันของเราแน่นอน  มาวันนี้ เอนทรีนี้ก็ยังจะอยู่กับความเล่าเรื่องต่างๆเหมือนเดิมนั่นแหละ เพียงแต่คราวนี้เราจะมาลองสังเกต story-telling ผ่านเพลง โดยจะมาลองสังเกตภาษาที่ชาวญี่ปุ่นใช้กันอย่างเป็นธรรมชาติกัน! ฟังดูน่าสนใจใช่มั้ยล่ะ ดูน่าตื่นเต้นกว่าตอนอาจารย์สั่ง task เยอะเลย55555 เพลงที่จะแนะนำต่อไปนี้เป็นเพลงโปรดของเราเอง แม้ว่าจะเป็นเพลงเมื่อสิบกว่าปีก่อนนู้น แต่ก็เป็นเพลงที่เพราะมากๆ แถมมีสตอรี่ที่ค่อนข้างโรแมนติกเลยทีเดียว เนื้อเพลงคลุมโทนความซึนซะส่วนใหญ่ แต่ไม่รู้ทำไมฟังกี่ครั้งแล้วมันก็เขินอยู่ดีอะแก เพลงนั้นก็คือ 「虹」―　二宮和也...

เจอกันอีกแล้วนะคะทุกคน กลับมาแล้วจ้ากับจขบ.คนดีคนเดิม หายไปหนึ่งสัปดาห์คิดถึงกันบ้างมั้ยเอ่ย5555555 I'M BACKKKK ช่วงนี้สถานการณ์ตั่งต่างไม่ค่อยสู้ดีนัก ที่ประเทศเราพบคนติดเชื้อโควิดกันเยอะขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ทางมหาวิทยาลัยเลยเปิดสอนออนไลน์กันหมด เพื่อป้องกันการอยู่รวมตัวกันของคนหมู่มาก มันก็ดีที่ไม่ต้องเดินทาง แต่ใจจริงคือเฉาสุด จ้องคอมนานๆบอกตรงๆว่าทำให้ตาล้าได้อย่างคาดไม่ถึง เอาเถอะ แต่ละอย่างก็มีข้อดีข้อเสียแหละเนอะ นี่คือวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดเท่าที่จะมีตอนนี้แล้ว เป็นกำลังใจให้โลกใบนี้และผู้ป่วยทุกคนเลย เอาล่ะ มาพูดถึงเรื่องของเราดีกว่า ย้อนความเดิม คลาสล่าสุดในวิชาแอปแจปลิง ทดลองเรียนออนไลน์ผ่าน Google Meet ครั้งแรก บอกเลยว่าตื่นเต้นมั่ก หวั่นใจว่าจะต้องเปิดกล้องเรียนกับอาจารย์ เพราะสภาพแย่มาก5555 แต่ก็ดีใจที่อาจารย์ยังเมตตาเพราะมันยังไม่ถึงขั้นนั้น มีหัวข้อน่าสนใจเรื่องที่อยากเล่าให้ทุกคนฟังมากเลย แต่เราคงต้องพักเรื่องเหล่านั้นเอาไว้ก่อน เพราะพระเอกของเราวันนี้คือ!!! ทะด๊า  G A P   นั่นเองจ้า ถ้าอธิบายให้เข้าใจอย่างง่าย GAP ในที่นี้คื...

'พูดหรือเขียนอย่างไรให้ชาญฉลาด' ครั้งแรกที่ได้ยินหัวข้อนี้ในคาบ เอาจริงปะ งง555555555555 ไม่ได้งงในความหมายของหัวข้อ แต่งงเพราะชั้นตามอะไรไม่ทันเลยจ่ะพี่  อย่างที่บอกไปว่าเฮ้ย แก ทุกอย่างมันใหม่มาก ชั้นน่ะเพิ่งเข้าเรียนคาบแรก เหมือนคนที่เพิ่งเล่นเกมอยู่เวลหนึ่งแล้วชาวบ้านเค้าเทิร์นโปรกันหมดแล้ว แต่พอฟังๆไปแล้วมันก็โอเคนะ ประกอบกับการเปิดสไลด์เก่าๆดูประกอบแล้วก็ อู้ว นี่มัน... ขุมทรัพย์!! ว้าวซ่าไปกับน้องจู หลายครั้งมากๆเลยแหละที่เราประสบปัญหาเวลาจะพูดหรือเวลาจะเขียนงานส่งอาจารย์แล้วหัวมันตัน เขียนไม่ลื่น ใช้แต่ประโยคเดิมๆในใจตะโกนกู่ร้องว่า ชั้นจะลาออก!   แต่พวกเธอก็รู้อยู่แก่ใจนั่นแหละว่านั่นไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหาที่ practical เลย หรือในตอนที่เธอรู้แต่คำศัพท์พื้นๆ เลยโพล่งออกไปทั้งอย่างนั้นโดยไม่ได้คิดว่าความหมายมันแฝงความรุนแรงหรือการดูถูกอะไรไว้หรือเปล่า  เพราะงั้นแทนที่จะรำพึงรำพันในความโง่เขลาของตัวเอง มันก็คงจะดีกว่าแหละถ้าเราได้เรียนรู้อะไรเพิ่มเติมแล้วพัฒนาตัวเองไปอยู่ในจุดที่แบบ เออว่ะ ชั้นก็ใช้ได้นะเนี่ย และเนื่องจากหัวข้อวันนี้ที่หยิบมาพู...

ยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชม   เปิดบล็อกเพื่อการศึกษาเป็นครั้งแรกมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ฮ่า มีความสั่นสู้เร้กน้อยเพราะปกติพูดจาขีดเขียนอะไรก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องดีนัก แต่งบล็อกเงอะๆงะๆ มีความสร้างสรรค์ติดลบเป็นพรสวรรค์ แต่เธอรับบทนางเขียนบล็อกจ้าเทอมนี้ ปังหลาย ปังไม่หยุด555555 จุดประสงค์บล็อกนี้สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นตัวช่วยทบทวนในเรื่องการเรียนวิชาภาษาศาสตร์ประยุกต์ของชาวเอกญี่ แต่ด้วยสถานการณ์ฉุกเฉินหลายๆอย่าง นี่เลยโผล่มากลางคอร์ส แถมตอนนี้มีเรื่องโควิดไปอีก การอัพบล็อกเลยอาจจะเป็นไปด้วยความทุลักทุเลเล็กน้อย แต่จะพยายามสม่ำเสมอให้เท่าที่จะทำได้ จะว่าไปวิชาแนวๆภาษาศาสตร์นี่คือวิชาเพื่อนรักมาก (กัดฟันพูด) เนื่องจากจขบ.ได้มโนไปต่างๆนานาแล้วว่า มันต้องเหมือนวิชา xxx ที่ชั้นไม่ถนัดมากแน่เลย แต่ผิดคาดนะ ซาวด์เสียงเพื่อนมาเค้าว่าอาจารย์ใจดี เนื้อหาเก๋ ไม่บ้ง ซึ่งพอมาเรียนจริงๆแล้ว เอ้ย มันก็เจ๋งนะแก เพียงแต่ตามงานอลังการเท่านั้นเอง (อินเสิร์ทเสียงกระซิกๆ) เอาเป็นว่า ชั้นจะตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดก็แล้วกัน...